Dolby Stereo

Taśma filmowa - Optyczna ścieżka dźwiękowa

W połowie lat 70-tych Dolby Laboratories wprowadziły nową technologię dźwięku dla filmów 35mm nazwaną Dolby Stereo. System ten bazował na optycznej technologii zapisu dźwięku używanej do zapisu ścieżki mono na filmie od 1930 roku.

W celu umożliwienia kompatybilności należało zmieścić ścieżkę dźwiękową nowego formatu stereo w tym samym miejscu jakie zajmowała tradycyjna ścieżka mono. Okazało się że można zmieścić najwyżej dwa kanały poddane redukcji szumów Dolby A. Przy większej liczbie kanałów był za duży poziom szumów.

Dwa kanały nie są wystarczające w kinie. Przy dużym ekranie potrzebny jest głośnik centralny (za ekranem) aby widzowie siedzący poza środkiem sali mogli prawidłowo lokalizować dialogi. Jedynym sposobem na zapewnienie kompatybilności do mono i wysokiej jakości dźwięku było znalezienie metody na zamieszczenie czterech kanałów na filmie w dwóch ścieżkach.

Dolby Stereo - schemat

System Dolby Stereo oparty jest na technice matrycowej używanej w domowych systemach kwadrofonicznych, jednak jest bardziej wymyślny i doskonały.